ဟသၤာျမစ္ေပၚက အလင္းေရာင္ၿမိဳ႔ေတာ္

16 January 2012

ဤခရီး မနီးမေ၀းပါ (၁၄)

ဟသၤာျမစ္ေပၚက အလင္းေရာင္ၿမိဳ႔ေတာ္

(၁၁၊ ၁၂၊ ၁၃၊ ရက္ ေသာၾကာ၊စေန၊တနဂၤေႏြေန႔မ်ား၊)

  ယေန႔ေစာေစာပင္ အိပ္ယာထေသာ္လည္း စာေရးသူထက္ ၀ီရိယေကာင္းေသာ ဦးနႏၵိယႏွင္႔ေလ ဆိပ္လိုက္ပို႔ေပးမည္႔ မသီတာတို႔က ပိုၿပီးအဆင္သင္႔ျဖစ္ေနခဲ႔ၾကပါသည္။ နံနက္အရုဏ္ဆြမ္း ကိုေလ ဆိပ္ေရာက္ခါမွဆက္ကပ္မည္ဟုေျပာဆိုထားသျဖင္႔ ဘုရား၀တ္ျပဳၿပီးေသာ မသီတာ၏ ကားေပၚသို႔ တက္စီး ၿပီးေလဆိပ္သို႔ထြက္လာခဲ႔ၾကပါသည္၊ ဦးနႏၵိယေက်ာင္းႏွင္႔ ဆစ္ဒနီေလဆိပ္သည္ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ခန္႔ ကားေမာင္းခ်ိန္ယူရသည္ဟုဆိုေသာ္လည္း ထိုေန႔က နာရီ၀က္ေက်ာ္ၾကာခဲ႔ပါသည္။ ကားေမာင္းေႏွး၍လည္း မဟုတ္သည္႔ျပင္ ကားလမ္းတြင္လည္း ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆု႔ိဤမွဳ မျဖစ္ခဲ႔ေပ။ေလဆိပ္ေရာက္ ခဲ႔ေသာ္ေလ ယာဥ္ထြက္ရန္ နာရီ၀က္စြန္းစြန္းမွ်သာလိုေတာ႔သျဖင္႔ အရုဏ္ဆြမ္းကိုပင္ မဘုဥ္းေပလိုက္ရေတာ႔ ဘဲေလ ယာဥ္ေပၚတက္ခဲ႔႔ရေပသည္။ လိုက္ပို႔ၾကေသာ ဦးနႏၵိယႏွင္႔ မသီတာတို႔လည္းေလဆိပ္တြင္းသို႔ မ၀င္ခဲ ႔ေတာ႔ဘဲေလဆိပ္အျပင္ ဂိတ္တြင္ပို႔ၿပီးႏုတ္ဆက္ၿပီးျပန္ထြက္သြားခဲ႔ ၾကပါသည္။ ယေန႔အိပ္ယာ ထေစာ လွသည္ဟု ထင္ခဲ႔ေသာ္လည္း လက္ေတြ႔တြင္ေလယာဥ္ကိုမွီရံု အခ်ိန္မွ် သာေလ ဆိပ္သို႔ေရာက္ ခဲ႔ပါသည္။ ဗာဂ်င္အဲယားလိုင္းကိုစီးၿပီး အလင္းေရာင္ၿမိဳ႔ေတာ္ဟုေခၚသည္႔ အေနာက္ပိုင္းျပည္နယ္ၿမိဳ႔ေတာ္ လူဦးေရ တစ္သန္းေက်ာ္မွ်သာရွိၿပီး ၾသစေတးလ်၏ စတုတၳေျမာက္ လူဦးေရအမ်ားဆံုးၿမိဳ႔ျဖစ္သည္႔ ပါးသ္ၿမိဳ႔ေတာ္ သို႔ ေလယာဥ္စီးခဲ႔ရေပသည္။

 ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔မွ ပါးသ္သို႔ေလယာဥ္ပ်ံသန္းခိ်န္ေလးနာရီေက်ာ္ျဖစ္ၿပီး ၿမိဳ႔ႏွစ္ၿမိဳ႔၏ၾကား အခ်ိန္ျခား နားခ်က္ မွာႏွစ္နာရီတိတိျဖစ္ပါသည္။ ဤႏိုင္တြင္ေလယာဥ္လိုင္းသံုးလိုင္းရွိရာ ဒုတိယေျမာက္ေစ်း ခ်ိဳေသာေလယာဥ္ လိုင္းကိုစီးခဲ႔ရသည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေလယာဥ္ခမွာ ေဒၚလာ ငါးရာပါသည္။ ပထမ ေစ်းခ်ိဳေသာ ေလယာဥ္မွာ ဂ်က္စတားျဖစ္ပါသည္။ တတိယေလယာဥ္လိုင္းမွာ ကြန္တာ႔စ္ျဖစ္ ၿပီးျပည္တြင္းေလယာဥ္ လိုင္းစီးပါကေလ ယာဥ္ေပၚတြင္ အခမဲ႔အစားအေသာက္ကိုေက်ြးပါသည္။ က်န္ေသာ လိုင္းႏွစ္ခုက ၀ယ္စားေသာ္ရၿပီး အခမဲ႔ေက်ြးေမြးျခင္းမရွိပါ။ ဤယခုေရာက္မည္႔ ၿမိဳ႔ေတာ္ ပါးသ္၏ လူဦးေရမွာ ျမန္မာျပည္ မႏၱေလးၿမိဳ႔ေတာ္၏ လူဦးေရ ပမာဏမွ်သာ ရွိေပသည္။ ေလယာဥ္ ေပၚတြင္ အရုဏ္စာကိုမွာယူၿပီး စားေသာက္ခဲ႔ရာ တစ္ဆယ္႔ ငါးေဒၚလာခန္႔ကုန္ခဲ႔ပါသည္။ေလယာဥ္သည္ေစာေစာေလယာဥ္ျဖစ္သျဖင္႔ ရံုးတက္ခ်ိန္ေလယာဥ္ စီးသည္ ထက္ေစ်းလည္းပိုၿပီး သက္သာခရီးသည္လည္းေခ်ာင္ခ်ိခဲ႔ၿပီး ပါစင္ဂ်ာနည္းသျဖင္႔ အိပ္လ်က္ပင္ စီးႏိုင္ခဲ ႔ေပသည္။ေလးနာရီေက်ာ္ၾကာသျဖင္႔ ေလယာဥ္ေပၚမွ သတင္းစာႏွင္႔ မဂၢဇင္းတို႔ကို ဖတ္မိေလရာ ပါးသ္သည္ ကမၻာေပၚတြင္ လူတစ္ဦးခ်င္း ၀င္ေငြအျမင္႔ဆံုးၿမိဳ႔ေတာ္ျဖစ္ၿပီးေလေကာင္းေလသန္႔ရေသာ ၿမိဳ႔တစ္ ၿမိဳျဖစ္သည္ဟုလည္း ဖတ္ရပါသည္။ ဤေန႔၏ မၾကာမီပင္ ပါးသ္သို႔ေရာက္ေပေတာ႔မည္။ ၁၈၂၉ ဇြန္၁၂ေန႔ တြင္ ၿမိဳ႔တည္သည္ဟုဆိုေပရာ (အု႒္က်စ္ေက်ာ္ေအး၊ ၁၂၂၁ခုႏွစ္) မႏၱေလးၿမိဳတည္သည္ထက္ ႏွစ္ေပါင္း တစ္ဆယ္ေနာက္က်ၿပီး ယခုအခါႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာေလးဆယ္႔ႏွစ္ ရွိၿပီျဖစ္ေပသည္။ေလဆိပ္မွာမူ သာမန္စီကလပ္အဆင္႔မွ်သာရွိၿပီး ၾသစေတးလ်တြင္ အည႔ံဆံုးေလဆိပ္တြင္ ပါ၀င္ၿပီး ကမၻာတြင္ အဆင္႔တစ္ ရာ႔ႏွစ္ဆယ္ေျမာက္ျဖစ္သည္ဟု သိရပါသည္။ေလဆိပ္တည္ေထာင္သည္႔ႏွစ္ေပါင္းက လည္းႏွစ္ေပါင္း ရွစ္ဆယ္ၿပည္႔ေတာ႔မည္ျဖစ္ေပရာျပဳျပင္မွဳအႀကီးစားမျပဳလုပ္သျဖင္႔ေခတ္မမီေတာ႔ေပ။ သို႔ေသာ္ စာေရးသူ၏ အျမင္မွာမူကားထားသည္႔ေနရာ ကြင္းျပင္ျဖစ္သည္မွလဲြ၍ အေတာ္ပင္ သန္႔ရွင္း သပ္ယပ္ သည္႔  ေလဆိပ္တစ္ခု ျဖစ္ေနလ်က္ရွိေပသည္။

Read more...

ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔ အေသာကေက်ာင္း ႏွင္႔ သာသနဓဇေက်ာင္း

14 January 2012

ဤခရီး မနီးမေ၀းပါ (၁၂)

ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔ အေသာကေက်ာင္း ႏွင္႔ သာသနဓဇေက်ာင္း

(၇၊ ၈၊ ၉၊ ၁၀၊ရက္ တနလၤာ၊ အဂၤါ၊ ဗုဒၶဟူး၊ ၾကာသပေတးေန႔မ်ား၊)

 ယေန႔ညေနပိုင္းတြင္ ဆရာေတာ္ဦဓမၼာစာရႏွင္႔အတူ ဆစ္ဒနီေလဆိပ္သို႔ျပန္ေရာက္လာခဲ႔ပါသည္။ လာႀကိဳေသာမိသားစုမွာ သမီးငယ္ေလးႏွင္႔ျဖစ္ၿပီး ရခိုင္အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားျဖစ္ၾကေပသည္။ ကား သည္ အလုပ္ရံုမွျပန္လာေသာကားျဖစ္သျဖင္႔ ပစၥည္းမ်ားႏွင္႔ျပည္႔ႏွက္ေနခဲ႔ပါသည္။ ဆရာေတာ္ တစ္ပါး တည္းၾကြလာမည္ဟုေမွ်ာ္လင္႔ထားခဲ႔ပံု ရေပသည္။ႏွစ္ပါးၾကြလာေသာ အခါေနရာ အခက္အခဲျဖစ္သျဖင္႔ ပစၥည္းမ်ားကို စနစ္တက်ျပန္စီမံခဲ႔ရေပသည္။ သမီးငယ္ေလးကိုေနာက္တြင္ ထားၿပီး အလယ္တန္းမွ စာေရး သူႏွင္႔ ကားေမာင္းသူ၏ဇနီး ေရွ႔မွဆရာေတာ္ႏွင္႔ ကားေမာင္းသူတို႔ ျဖစ္ၾကေပသည္။ အေသာကေက်ာင္းသို႔ တိုက္ရိုက္ပင္ေမာင္းခဲ႔ေသာ္လည္းတစ္နာရီခန္႔စီးခဲ႔ရၿပီး လမ္းတြင္ စကားေျပာၾကရင္းမွ စင္ကာပူတြင္ေန ထိုင္ေသာမိတ္ေဆြဦးသုပၸိယႏွင္႔ ရင္းႏွီးသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္ဟု သိရပါသည္။ ဤညတြင္ အေသာကာ ရံုေက်ာင္းတြင္ တည္းခိုျဖစ္ပါသည္။ေနာက္တစ္ေန႔ တြင္လည္း ဤေက်ာင္းတြင္ပင္တည္းခိုၿပီး အျပင္သို႔ လည္း လမ္းမထြက္ေလ်ာက္ျဖစ္ခဲ႔ေပ။ေပးထားေသာ အခန္းတြင္ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႔တြင္ထိုင္ၿပီး နမကၠာရဋီကာ ကိုေလ႔ လာျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ စာေရးသူ ငယ္စဥ္က အလြတ္က်က္ခဲ႔ဖူးေသာ ဤဘုရားရွိခိုးစာမ်ား၏ စာမ်က္ႏွာ ၂၁၀ရွိဋီကာရွိသည္ဟု ဆရာေတာ္မ်ားကလည္း မေျပာခဲ႔ စာေရးသူလည္း ယခုမွေတြ႔ဖူးရေပသည္။ ထိုဋီကာ ကို မႏၱေလးၿမိဳ၊မိုးေကာင္းေက်ာင္းတိုက္ေညာင္ရမ္းေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးေရ၀တမွေရး သားသည္ဟုနိဂံုးတြင္ေဖၚျပထားပါသည္။ ထိုအဖြင္႔ကိုၾကည္႔ၿပီး ဂါထာေပါင္း (၃၁) ပုဒ္ရွိ နမကၠာရဘုရား ရွိခိုးဂါထာမ်ားမွ တစ္ပုဒ္အပါ၀င္ျဖစ္ေသာေယာဇိေနာ အေနကဇာတိယံဂါထာကို ၾသစေတးလ်တြင္ တရား တစ္ပုဒ္အျဖစ္ေဟာၾကားခဲ႔ပါသည္။ ဆရာႀကီး ဦးဂိုအင္ကာ၏ တိပိဋကစီဒီျပားတြင္ေတြ႔ရပါသည္။ တစ္ဖန္ အိႏိၵယႏိုင္ငံေက်ာင္းသားမ်ားအဖဲြ႔မွႏွစ္စဥ္ထုတ္ေ၀ေသာ မဂၢဇင္းမ်ားကိုလည္း ဖတ္ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ ယခုအခါ တြင္ကိုးႀကိမ္ေျမာက္ ထုတ္ေ၀ၿပီးၿပီဟု သိရပါသည္။ စာေရးသူသည္ႏွစ္ပတ္လည္ႏွစ္ခုတြင္ အဂၤလိပ္ေဆာင္း ပါးတစ္ႏွစ္လွ်င္ တစ္ပုဒ္စီကို ဘာသာေဗဒ အေၾကာင္းႏွင္႔စပ္ၿပီးေရးသားခဲ႔ဖူးပါသည္။ေဆာင္းပါးနာ မည္မ်ား မွာ Unity and informity through education ႏွင္႔ crossing the boundary of language တို႔ျဖစ္ပါသည္။ ဤေက်ာင္းရွိ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးသည္ ခင္ခင္မင္မင္ ရွိလွၿပီး စာေရးသူအေပၚ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ရွိခဲ႔ပါသည္။ ဤအေသာကေက်ာင္းတိုက္ကို လြန္ခဲ႔ေသာ သံုးႏွစ္ခန႔္က ဒကာ၊ဒကာမ်ာက စုေပါင္းတည္ေထာင္ခဲ႔သည္ဟု သိရပါသည္။ ဆရာေတာ္ကေက်ာင္းကို ဓာတ္ပံုရိုက္ေနေသာ စာေရး သူကိုေသေသခ်ာခ်ာရိုက္သြားဟု ၿပံဳးရႊင္စြာမိန္႔ေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။ေက်ာင္းတြင္ အလြန္ႀကီးမား လွေသာ ဘုရားပလႅင္ေတာ္ႀကီးကိုေတြ႔ရၿပီး ပင္လံုး က်ြတ္ပြင္႔ေနေသာ ပန္းပင္မ်ားကို ေတြ႔ရသည္မွာ လည္းစိတ္ႀကည္ႏူးမိပါသည္။

Read more...

တရားမိုးႏွစ္ခါရြာ ဘရစၥဘိန္းၿမိဳ႔ေတာ္မွာ

08 January 2012

ဤခရီး မနီးမေ၀းပါ (၁၂)

တရားမိုးႏွစ္ခါရြာ ဘရစၥဘိန္းၿမိဳ႔ေတာ္မွာ

(၂၀၁၁၊ ၁၁၊ ၅-၆-၇ ရက္ စေန၊တနဂၤေႏြေန႔မ်ားမွ တနလၤာေန႔အထိ)

  မေန႔ညပိုင္းကဤ ဘရစၥဘိန္းၿမိဳ႔သို႔ ကထိန္တရားေဟာရန္အတြက္ ဒုတိယတစ္ႀကိမ္ေရာက္ လာခဲ႔ ရေပသည္။ ယခုစေနေန႔နံနက္ပိုင္းတြင္ ဘရစၥဘိန္းေဇတ၀န္ေက်ာင္းတြင္ ကထိန္ပဲြေပတည္း။ လြန္ခဲ႔ေသာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ ဘရစၥဘိန္းတြင္ အေျခခ်ေနခဲ႔ေသာျမန္မာျပည္သား ဗုဒၶဘာသာမ်ားအတြက္ ဤေက်ာင္း တိုက္ႀကီးေပၚလာလိမ္႔မည္ဟု အိပ္မက္မက္ခဲ႔ၾကမည္ မဟုတ္ေပ။ ယခုမူ ပီနန္ဆရာေတာ္ ႀကီးႏွင္ ႔ေဒါက္တာဇာဂရာဘိ၀ံသတို႔၏ သာသနာျပဳမ်ိဳးေစ႔ေၾကာင္႔ေပါက္ဖြားလာခဲ႔ေသာ သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ မွာေဒါက္တာဓမၼာစာရ ပင္ျဖစ္သည္။ တစ္ဖန္ ဆရာေတာေဒါက္တာ ဓမၼာစာရႏွင္႔ေဒါက္ တာကစၥာယ န၊ဦးသုနႏၵ၏ႀကိဳးစားမွဳေၾကာင္႔ ဤေဇတ၀န္ေက်ာင္းတိုက္ ဘရစၥဘိန္းၿမိဳ႔ တြင္ေပၚလာ ခဲ႔သည္မွာေလးႏွစ္ တာကာလဘာမွ်မၾကာလွေသးေပ။ ထိုႀကိဳးစားမွဳကို ဖ႔ံြၿဖိဳးေစရန္ ယခုအခါတြင္ေဒါက္တာ အရွင္ကစၥာယနႏွင္႔ ဦးသုနႏၵတို႔က လက္တဲြေဆာင္ရြက္ေနၾကပါသည္။ေထရ၀ါဒငါးႏိုင္ငံအနက္ႏိုင္ငံျခား သာသနာျပဳရာ တြင္ျမန္ မာေထရ၀ါဒသည္အၿမဲလိုလိုေနာက္ က်ေလ႔ရွိေပသည္။ ဘရစၥဘိန္းတြင္ ထိုင္းေက်ာင္းႏွင္႔ သီရိလ ကၤာ၊ေလာႏိုင္ငံမွေက်ာင္းတို႔သည္ျမန္မာတို႔ ထက္ေက်ာင္းအေရအတြက္လည္း ပိုမ်ားရံုတင္သာ မဟုတ္ေသး သံဃာအေရအတြက္ကလည္း မ်ားေပသည္။ သူတို႔သည္ျမန္မာတို႔၏ေရွးဦးစြာလည္း သာသနာျပဳႏွင္႔ ၿပီးျဖစ္ၾကေပသည္။ျမန္မာတို႔ကေနာက္က်သည္႔ အတြက္ သူမ်ားထက္ ေရွ႔ေရာက္ေအာင္ ေက်ာ္တက္ႏိုင္မည္ လားဆိုသည္မွာလည္း မေသခ်ာလွေပ။ အေၾကာင္းကိုရွာေသာ္ စုစည္းအားနည္းေသာေၾကာင္႔ ဟုေတြ႔ ရေပမည္။ ဤၿမိဳ႔တြင္တစ္ေက်ာင္းတည္းရွိ၍ ပံုေအာမည္ဟု မထင္မွတ္ၾကေပႏွင္႔ ပံုမွန္ရံုသာ ရွိေပသည္။ ဤလိုေနရာမ်ိဳးတြင္သူတို႔ ကိုးကြယ္ေနေသာ ရဟန္းမ်ားမွာ မဟာ၀ိဇၨာႏွင္႔ေဒါက္တာဘဲြ႔ရ ရဟန္းေတာ္ မ်ားျဖစ္ေပရာ ကံေကာင္းသည္ကို မေမ႔သင္႔ၾကေပ။ မေန႔ညက ဒကာမတစ္ဦးက ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ကို အလိုမက်သျဖင္႔ ဖုန္းဆက္ၿပီး ရန္ေတြ႔ေနသည္ကို ၾကားေနခဲ႔ရာ စာေရးသူမွာ ကိုရီးယားေနစဥ္ သံုးႏွစ္အတြင္း ဤကဲ႔သို႔ ဒကာႏွင္႔ဒကာမမ်ားထံမွ ရန္ေတြ႔ မခံရသည္မွာ ကံႀကီးေပ ၍ျဖစ္ႏိုင္ေပ သည္။ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးကတရားသျဖင္႔ေက်နပ္ေစေၾကာင္း ကုသိုလ္ရေစရန္ေဖ်ာင္း ဖ်ေနခဲ႔ေသာ္ လည္းဖုန္းဆက္ေျပာေနေသာ ထိုဒကာမ၏ေလသံက မာနသံအျပည္႔ႏွင္႔ျဖစ္ေပသည္။ ထိုဒကာမ မ်ိဳးမ်ားစြာအား ကထိန္တရားကို ဤေန႔တြင္ စာေရးသူကေဟာျပရမည္ျဖစ္ေပရာ မလြယ္ကူလွေပ။ ဘုရား သားေတာ္ပီပီ အဂၤုလိမာလခ်ြတ္ခန္းကို အာရံုယူကာ ေဟာမည္ကဲ႔သို႔ ရွိေခ်သည္။

 နံနက္ေစာေစာထၿပီး နာရီ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ ဘုရား၀တ္ျပဳၾကကာ အရုဏ္ဆြမ္း ဘုဥ္းေပးခဲ႔ ၾကပါသည္။ ထို႔ေနာက္ တစ္နာရီခန္႔အၾကာတြင္ ဧည္သည္မ်ား တဖဲြဖဲြေရာက္လာခဲ႔ၾကပါသည္။ မၾကာမီပင္ သံဃာေတာ္ မ်ားလည္းၾကြလာခဲ႔ ၾကပါသည္။ သီရိလကၤာမွသံုးပါး၊ ကေမၻာဒီးယားမွႏွစ္ပါး၊ မေလးရွားမွတစ္ပါး၊ ၾသစေတး လ်မွတစ္ပါးျမန္မာမွငါးပါးစုစုေပါင္း ဆယ္ပါးေက်ာ္ပါသည္။ေခတၱမွ် စကားစျမည္ေျပာဆိုၾကၿပီး ကထိန္တ ရားေဟာၾကားရန္ဓမၼာရံုဆီသို႔ ၾကြခဲ႔ၾကပါသည္။ စာေရးသူ၏ တာ၀န္မွာ ကထိန္တရားကို ေဟာရန္သာျဖစ္ၿပီး သီလေပးတာ၀န္ကိုေဒါက္တာဓမၼာစာရက တာ၀န္ယူၿပီး ကထိန္အေၾကာင္းကိုလည္း သူက ရွင္းျပပါေသး သည္။သံဃာေတာ္မ်ားကေမတၱသုတ္ရြတ္ဖတ္ၾကပါသည္။ဤတြင္ေနာင္က်ေသာသံဃာႏွစ္ ပါးေၾကာင္႔ေန ရာအခက္အခဲျဖစ္သြားခဲ႔ရပါသည္။ဓမၼာရံုသည္ သံဃာဆယ္ပါးထိုင္ခံုျဖင္႔ တန္းစီထိုင္ လိုက္ေသာ္ အေတာ္ပင္ က်ဥ္းေျမာင္းေနသျဖင္႔ခုံေရြ႔သံ၊ေနရာထိုင္ခင္း စီမံသံတို႔ေၾကာင္႔ ဆိတ္ၿငိမ္မွဳ ပ်က္ျပားခဲ႔ရေပသည္။ စာေရး သူလည္း တရားေဟာရန္ မိုက္ႏွင္႔အလွန္း ေ၀းသြားေပသည္။

Read more...